Promenade voor Pascha

Pascha is een mooie, lieve, levenslustige hond (gisteren met eigen ogen gezien)…met een vergroeide poot. Een ongeluk gehad? Aangereden door een auto? Feit is, dat ze nooit de aandacht en verzorging heeft gekregen die ze nodig had en verdiende. Met als gevolg een scheve poot en ook nog eens een gescheurd oor. Om haar en het asiel dat haar opvangt te steunen, was er gisteren, 2 juli, de Promenade voor Pascha.

Wij hadden ingeschreven voor de volledige dag: wandelen door het landelijke Piétrain-Jodoigne, spaghetti eten, tombola spelen én meeluisteren naar de voorstelling Honds van Pol Goossen en hond Wap. Bij aanvang van de wandeling vol goede moed; natuurlijk gingen we de 10 kilometer doen! Mooie omgeving! Oh, al die landwegjes! Toch wel behoorlijk wat volk zien vertrekken en toch kwamen we na een tijdje niemand meer tegen en konden de honden dus los! Wat een leuk parcours! Na een kilometer of twee berg op en berg af… Da’s wel vermoeiender dan thuis hé… Na vier kilometer pufpuf over losliggende stenen naar de top… Zouden we toch niet gewoon de 7 volgen? … De zon brak door de wolken en de temperatuur begon goed te klimmen. Bij de splitsing aangekomen, hoefde de vraag niet meer gesteld te worden. Even uitrusten van de laatst genomen helling met een druivensuikertje, en dan verder de 7 volgen! Ik begon mij ook al een stukje beter te voelen over het feit dat ik Tibo thuis had gelaten. De kar was hier nooit in één stuk door geraakt. Een kilometertje later zagen we in de verte een kleine fata morgana. Een wagen van het asiel met een grote koelkast met frisdrank! Een verfrissend drankje later, konden we in één rechte lijn door naar de finish. Die spaghetti was meer dan verdiend, haha!

Na nog even dollen op het rugbyveld naast de kantine, en nog snel een bot kopen voor Tibo die alleen thuis was moeten blijven, mochten de hondjes mee gaan luisteren naar de voorstelling Honds. Ik moet toegeven dat ik een beetje mijn twijfels had bij hoe Finlay zich zou gedragen, maar hij heeft dat super gedaan! Bij applaus veerde hij telkens even recht, maar na een keer of twee snapte hij dat er dan niks ergs gebeurde. De vertelsels waren mooi en meeslepend, en een mooi einde van een geslaagde dag!


De foto’s bekijken en downloaden via Google+ kan, door hier te klikken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>